Tornado toont mentale veerkracht en wint van WSV

WSV Warnsveld – Tornado Geesteren 2:3 (25-20,25-21,21-25,22-25, 8-15)

“De ene week is de andere niet”, schreef ik vorige week, kan ik me herinneren. Op zich is dat natuurlijk waar, alleen kan het gevoel er bij ineens heel anders zijn.

De 1e Divisie A kent tot aan de 10e speelronde veel spannende wedstrijden en wekelijks kunnen teams van het linker naar het rechter rijtje schuiven. Veel tiebreakwedsrrijden en zo af en toe opvallende uitslagen. Op het toto formulier van velen, zal de uitslag die wij gisteren in Warnsveld op het wedstrijdpapier kregen, niet zo zijn voorspeld.

En het leek er aanvankelijk in de wedstrijd ook helemaal niet op, dat er een verrassing zat aan te komen. WSV liet vanaf de eerste balwisselingen zien, dat ze niet voor niets boven in de ranglijst staan, ook al zijn ze net gepromoveerd uit de 2e Divisie. Veel servicedruk en aanvallend veel power zorgden voor een constante druk aan onze kant. We konden lang aanklampen in deze set maar met name de service van Esther vd Zandt was voor onze passlijn een ware plaag. Halverwege liep WSV van 14-13 naar 20-13 en leek de set gespeeld. Daar waar de koppies bij menig team zou zakken, deden we er een schepje boven op en werd een hartstochtelijk spelletje getoond. Veerkracht is dan een mooi woord, maar er zat weinig vering in de blokkering. De “Muur van Geesteren” werd opgebouwd en begon vat te krijgen op de aanval van WSV.
Voor de set niet meer genoeg, met 25-20 (1:0) ging de set aan de thuisploeg.

In set twee aanvankelijk hetzelfde beeld. Aanklampen ging voor ons tot aan 11-9 en brak ons het aantal foutservices op. Mooie ralleys winnen en zelf geen series kunnen afdwingen breekt je op en op 19-12 leek het weer gedaan. Met wat wissels proberen we vanaf de kant het beeld te veranderen en net als in set 1 komen we sterk terug! Marèll Maathuis valt verdienstelijk in en staat te passen alsof ze dat al jaren op dit niveau doet. Blokkerend en verdedigend blijven we sterk staan. Danique laat niets meer aan de grond komen en Ilona Reinerink en Melissa Maat komen steeds vaker hard door. Elk punt wordt bejubeld alsof we kampioen worden en we beginnen serverend beter te worden. Op 20-18 lijken we bijna bij, maar schakelt WSV na twee to vlak achter elkaar even op en pakt de set met 25-21 (2:0).

Het terugkomen in set 2 is denk ik de ommekeer in deze wedstrijd geworden. Je kon het merken, we speelden ons spelletje en dat voelde erg goed. Set 3 ging met 21-25 aan ons en blokkerend maakten we in deze set maar liefst 7 directe blokpunten. Bianca Meyerink serveerde twee goede series en Danique Hutten kreeg verdedigend steeds meer vat op de poweraanval van WSV en dat gaf op het einde genoeg lucht om een punt te halen met deze setwinst.

Er zat nog meer in, vonden we bij de setwissel en een goede serviceserie van Marèll Oude Avenhuis gaf ons in set 4 een voorsprong. Die konden we redelijk goed vasthouden, al was weglopen er niet bij en liet oom WSV zien dat ze wilden vechten voor hun resultaat. Via 7-9 en 13-16 bleven we voor staan. Op 15-18 komt weer Esther vd Zandt aan serve voor WSV en komen we passend onder druk: 20-18. Dan komt Romy Loohuis de passlijn versterken en pakken we de draad weer op. Met een fantastische redding pakt Romy een bal die er vervolgens door het midden door Esmee Oude Avenhuis wordt ingepoeierd: 21-21. Suzan van Nieuwland serveert goed waardoor we blokkerend naar 21-23 lopen. WSV dweilt en poetst de vloer na elk punt van ons weer mooi glanzend schoon, maar komt er niet weer aan. Marèll zet Ilona op 22-24 weer in stelling en die weet de vloer weer te vinden: 22-25 (2:2)!

In de tiebreak leek het geloof bij de thuisploeg weg. We lopen met sterk serveerwerk naar 0:3 en 3:7. Op 6:7 lijkt het toch nog spannend te worden, maar Bianca killt een 1e tempoaanval naar de vloer: veldwissel met een 6-8 voorsprong voor Geesteren. Ruth Oude Avenhuis serveert een ace en een ketser van WSV op een volgende serve levert 6-10 op. Dan volgt er een oponthoud door een vervelende blessure bij WSV. Het spel ligt even stil, maar daarna pakt Ilona haar rol goed op en serveert ons naar 7-12. De laatste punten komen in een flow naar ons toe en op 8-14 is het raak: tiebreakwinst bij WSV Warnsveld met 8-15 (2:3)!

De ene week is de andere niet! Zo sta je met 0:2 achter met het idee, dat we beter kunnen als dat we hebben laten zien, zo staat het 2:3 na een volleybalgevecht van dik meer dan twee uur en hebben we de aansluiting weer gevonden met de grote groep in de 1e Divisie A. En dat tegen de nummer twee, en dat op basis van een mentaal sterk gespeelde wedstrijd. Blijven geloven in elkaar en hartstochtelijk elkaar blijven ondersteunen, ook vanaf de kant. Een prachtige teamprestatie deze zaterdag!